Oczy duszy

Na Festiwalu Trzech Żywiołów w Krakowie moją prezentację zapowiadano jako emocjonalną i mocną. Tak też odebrała ją publiczność. W różnych miejscach po spotkaniach słuchacze dziękują za pasję z jaką opowiadam o kulturze i ludziach Wschodu.

W Białymstoku zaproszono mnie na spotkanie w Akademii Medycznej. Długo zastanawiałem się nad tym o czym i jak opowiadać ludziom związanym z medycyną. Jak przedstawić temat, aby zachęcić młodych ludzi do pracy dla społeczeństwa, pomocy innym, rozwijania swoich zainteresowań.

Wspominałem ludzi, którzy wywarli znaczący wpływ na moje życie i rozmyślałem o moich współpracownikach w różnym czasie. Zwróciłem uwagę na jedną charakterystyczną cechę. Wszyscy oni byli ludźmi z pasją! To ona podnosiła nas wcześnie rano i nie pozwalała zasnąć do późnych godzin nocnych. Dawała siły by wytrwać w postanowieniach, uczyła cierpliwości a w trudnych momentach przynosiła wewnętrzny spokój.

Myślałem o tym, gdzie spotykałem ludzi z pasją. Studentkę mody z Azji Środkowej, dla której przywoziliśmy materiały do szycia z Polski. A wszystko po to, aby obroniła dyplom a następnie otworzyła własne studio. Poetę, który musiał uciec wraz z rodziną z kraju, gdzie szerzył się nacjonalizm. Pomogliśmy im otworzyć piekarnię, w której pracowała cała rodzina wraz z 6 i 9 letnimi synami. Albo, gdy w Ameryce odwiedzałem starego milionera, który nie patrząc na wiek i zdrowie latał do innych krajów, aby wspierać finansowo ludzi pragnących zmienić świat. Mógłbym wypisać długą listę przykładów krajów, kultur i języków a wszystkie miałyby wspólny mianownik – pasję.

Dlatego też w Białymstoku rozpocząłem mój wykład od słów: “Istnieje wiele kultur i języków. Gdziekolwiek pojedziecie – Afganistan, Chiny, Monako czy Stany Zjednoczone – nieważne, czy spotkacie tam bardzo bogatych czy strasznie biednych ludzi. Będziecie rozmawiać z nimi siedząc na glinianej podłodze, jedząc resztki chleba lub też delektując się potrawami we wspaniałych restauracjach. Musicie pamiętać o tym, że są tylko dwa rodzaje ludzi: jednych oczy się świecą, palą, iskrzą! Drugich oczy straciły już swój blask”.

“Niektórzy żyją tak jakby byli martwi, a inni umierają tak jakby mieli przed sobą jeszcze całe życie”.